یه ریزه غم

سلام امروز بعد چند ماه داشتم آفهام رو چک میکردم که دوتا آف عالی دیدم

شاید خوب نباشن اما به نظر من عالی بوذ

خواستم  save کنم توی مموریم اما نشد گفتم چیکار کنم

یادم اومد که یه وبلاگ دارم

گفتم هم بزارم دوستام استفاده کنن هم خودم با دیدنشون یادم بیا که

یه خدایی دارم که همیشه باهامه

الاهی هیشکه به اندازه ی من خداشو از یاد نبره

 

حديث قدسي:

بنده من !

تو به هنگامي که به نماز مي ايستي

من آنچنان گوش فرا مي دهم که گويي

 همين يک بنده را دارم

ولي

تو چنان غافلي که گويا

صدها خدا داري

 

 

میدونی :

وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت ؟

جایی که میری مردمی داره که می شکننت

نکنه غصه بخوری

من همه جا باهاتم .

تو تنها نیستی .

توکوله بارت عشق میزارم که بگذری،

قلب میزارم که جا بدی،

اشک میدم که همراهیت کنه،

ومرگ که بدونی برمیگردی پیشم

 

 

سر فرهاد اگر دامن شیرین می خواست

او نمی گفت.

برو گریه ی شوری داری.

 

 

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن

شرط اول آن است که مجنون باشی.

 

 

 

سکوتم را با باران هدیه کردم

تمام زندگی را گریه کردم

نبودی در فراق شانه هایت

به هر خاکی رسیدم تکیه کردم

 

...................................................

 

 

 

 روی نیکویی نبیند هر که نیکوکارتر

        بیشتر آزار بیند هر که بی آزارتر

من که هر کس را به یاری بودم از جان دستگیر

مانده ام از هر کسی بی کس تر و بی یارتر

        هر قدر با چشم عزت سوی مردم بنگری

می شوی هر روز چون من در نظر ها خوارتر

 

...................................................

 

 

بیش از این مردم دنیا دلشان درد نداشت

هیچ کس غصه ی این را که چه می کرد نداشت

چشمه سادگی از لطف زمین می جوشید

خودمانیم زمین این همه نامرد نداشت ....

 

...................................................

 

هر کس بد ما به خلق گوید ما سینه او نمی خراشیم

ما خوبی او به خلق گوئیم تا هر دو دروغ گفته باشیم 

 

 

 

فقط خواستم بگم هستم شاد وسالم و دیگه دلتنگ نیستم

و این یعنی خوشبختی

که حس کنی فقط حس کنی خدا اونقدر دوستت داره

که تورو بخشیده کمک کرده

و حالا می تونی بگی هستم شاد و سالم و دیگه دلتنگ نیستم

 

منبع از سايت: زنده رود

 

سلام

امید وارم حال همتون خوب بوده باشه

من چند مدت بود دیگه حال اینترنت رو نداشتم

شاید بعضی از دوستان بدونن

اما دیگه دوست ندارم

در موردش حرف بزنم

چون برام درد آوره

یه عکس میزارم شاید حدس بزنید که چی شده.

 

هنوز از فکرم بیرون نمیره

اما چه کنیم باید سوخت و ساخت

از این به بعد هر هفته آپدیت میکنم

من منتظره نقطه نظرات شما هستم.

 

 

یک روز که با امدنت

زمین را گلباران کردی

می دانستی دلم لرزید

شوق دیدارت در ان شب ها

خواب را از چشمانم زودود

افسانه ای شد دیدارت

کاش افسانه واقعیت می شد

دل تنگ شده...

کاش زمان رسیدن می رسید

 

 

 

ماندن يا نماندن ؟

روزهاي بودنش همه با او بيگانه بودند

كسي نه شاخه گلي مي آورد

نه برايش مي خنديدند و نه مي گريستند

وقتي رفت

 

 

 

همه آمدند ، برايش دسته گل آوردند

سياه پوشيدند و براي رفتنش گريستند

شايد تنها جرمش  نفس كشيدن  بود

از اين تنهاتر و غريب ترم ميشه......؟؟؟

 

 

خدایا...

 

نمی دونی چقدر حرف زدن برام سخته وقتی تو اون بالايی و من اين پايين

 

می دونی خدايا ...

 

نمی دونی چقدر حرف زدن برام سخته وقتی تو اون بالايی و من اين پايين

 

می دونی وقتی فکر می کنم همين الان ميليون ها نفر دارن باهت حرف می زنن

 

و تو حرف همه رو ميشنوی چه احساس خنده داری بهم دست ميده .

 

خدايا .. می ترسم حرفاشونو باهم قاطی کنی .. آخ زبونمو گاز می گيرم ...

 

خدايا راستشو بگو تو چن تا گوش داری .. چن تا چش داری ...

 

چن تا زبون بلدی آخه ... چينی و ژاپونی خيلی سخته ... فرانسه هم همينطور ...

 

خدای من .. نمی دونم کلمه خدای من درسته ؟

 

آخه تو خدای من که نيستی خدای هوار تا هوار آدم و جن و حيوونی ..

 

خدايا منو می بينی اصلن .. يا اصلن منو ديدی .. اسمم می دونی چيه و شماره شناسنامم ؟

 

خدايا تو چقدر پهنی ... چقدر درازی و چقدر گودی ...

 

چرا تو همه جا هستی وقتی هيچ جا نيستی ..

 

خدايا ... چرا ازون اول که نديدمت غيب بودی ؟

 

می خوام ببينمت ... حتی اگه به قيمت جونم باشه ... درکم میکنی ؟

 

اصلن الان بيداری يا خوابی .. شايدم جلسه داری ...

 

خدايا چقدر مهربونی ؟ چقدر ؟

 

خدايا ما آدمای بدبخت ميون جنگ شيطون با تو چه کاره بيديم ؟

 

اصلن چرا بهش ميدون می دی ؟ بکشش راحتمون کن ... هم خودتو هم ما رو.

 

خدايا چرا طعم لذتو به من می چشونی و بعد می گی جيززززه ؟

 

نمی دونی ... بعضی وقتا حس می کنم من يه بازيچه بيشتر نيستم توی دستات ...

 

خب تو حق داری .. تو خدايی ...

 

خدايا سردمه ... داد بزنم می فهمی ؟

 

سردمه ... کسی اينجا نيس .. همه مردن ...

 

خدايا مردن درد داره ؟ سخته ؟ خودکشی گناهه ؟ کاش جواب می دادی ...

 

سرم درد می کنه .. گيجم ... منگم .. خوابم مياد ... خدايا قرص داری ؟

 

دهنم خشک شده ... مورمورم ميشه ... کاش بابام زنده بود ... اونو  تو کشتی خدايا ؟

 

چرا تنها ديدن من تو رو خوشحال می کنه ؟

 

خوابم مياد ... نمی دونم ... شايد امشبم حرفای منو با حرفای بقيه قاطی کردی ...

 

راستی پیش تو هم الان تاریکه ؟

 

خدایا من می ترسم ...

 

خسته ام ...

 

خدايا شب به خير ...   

 

 وقتی فکر می کنم همين الان ميليون ها نفر دارن باهت حرف می زنن

 

و تو حرف همه رو ميشنفی چه احساس خنده داری بهم دست ميده .

 

خدايا .. می ترسم حرفاشونو باهم قاطی کنی .. آخ زبونمو گاز می گيرم ...

 

خدايا راستشو بگو تو چن تا گوش داری .. چن تا چش داری ...

 

چن تا زبون بلدی آخه ... چينی و ژاپونی خيلی سخته ... فرانسه هم همينطور ...

 

خدای من .. نمی دونم کلمه خدای من درسته ؟

 

آخه تو خدای من که نيستی خدای هوار تا هوار آدم و جن و حيوونی ..

 

خدايا منو می بينی اصلن .. يا اصلن منو ديدی .. اسمم می دونی چيه و شماره شناسنامم ؟

 

خدايا تو چقدر پهنی ... چقدر درازی و چقدر گودی ...

 

چرا تو همه جا هستی وقتی هيچ جا نيستی ..

 

خدايا ... چرا ازون اول که نديدمت غيب بودی ؟

 

می خوام ببينمت ... حتی اگه به قيمت جونم باشه ... درکم میکنی ؟

 

اصلن الان بيداری يا خوابی .. شايدم جلسه داری ...

 

خدايا چقدر مهربونی ؟ چقدر ؟

 

خدايا ما آدمای بدبخت ميون جنگ شيطون با تو چه کاره بيديم ؟

 

اصلن چرا بهش ميدون می دی ؟ بکشش راحتمون کن ... هم خودتو هم ما رو.

 

خدايا چرا طعم لذتو به من می چشونی و بعد می گی جيززززه ؟

 

نمی دونی ... بعضی وقتا حس می کنم من يه بازيچه بيشتر نيستم توی دستات ...

 

خب تو حق داری .. تو خدايی ...

 

خدايا سردمه ... داد بزنم می فهمی ؟

 

سردمه ... کسی اينجا نيس .. همه مردن ...

 

خدايا مردن درد داره ؟ سخته ؟ خودکشی گناهه ؟ کاش جواب می دادی ...

 

سرم درد می کنه .. گيجم ... منگم .. خوابم مياد ... خدايا قرص داری ؟

 

دهنم خشک شده ... مورمورم ميشه ... کاش بابام زنده بود ... اونو  تو کشتی خدايا ؟

 

چرا تنها ديدن من تو رو خوشحال می کنه ؟

 

خوابم مياد ... نمی دونم ... شايد امشبم حرفای منو با حرفای بقيه قاطی کردی ...

 

راستی پیش تو هم الان تاریکه ؟

 

خدایا من می ترسم ...

 

خسته ام ...

 

 

 

خدايا شب به خير ...

 

 

 

يه نفر عجيب دلش شور مي زنه

يکي ام با تيراي داغ نگاه

دو تا چشم و داره از دور مي زنه

 

سند عشقشو باطل مي کنه

يه نفر هر چي تو زندگيش داره

وقف تازه موندن دل مي کنه

شايد علتش غم خستگيه

علت بي خوابي يکي ديگه

گم شدن تو دست سر گشتگيه

پر غربت شده و بي حوصله س

يکي ام داره به محبوبش مي گه

چقدر بين منو تو فاصله س

از خدا چيزي تقاضا مي کنه

يه نفر واسه کسي که نمي ياد

در خونشو داره وا مي کنه

 

 

 

 

رسم زندگی اين است‌

 

 
يک روز کسی را دوست داری

 

و روز بعد تنهايی

 

به همين سادگی

 

 

او رفته است

 

 

و همه چيز تمام شده است

 

 

مثل يک مهمانی که به آخر می رسد

 

 

و تو به حال خود رها می شوی

 

 

چرا غمگينی؟

 

 

اين رسم زندگیست

 

 

تو نمی توانی آنرا تغيير دهی

 

 

پس تنها آوازی بخوان!

 

 

اين تنها کاریست که از دستت بر می آيد

 

 

آوازی بخوان

 

 

 

 

 

 

 

 

هر که عاشق شد جفا بسیار می باید کشید

بهر یک گل منت سد خوار می باید کشـــید

من به مرگ خود راضیم اما از بخــــــت بدم

برای اجل نیز ناز می باید کشـــــــــــــــید

 

 

 

 

 

ای قوم اگر سنگ ببندم شکمم را

حاشا که به نانی بفروشم قلمم را

با مردم آینده بگویید ، بسازند

از تیغه شمشیر، ضریح حرمم را

با من سخن از مرگ نگویید، که دیدم

صد سال جلوتر ز وجودم، عدمم را

 

 

 

 

ای کاش میشد با حرارت خورشید ریشه های بیگانگی و تردید را

 

سوزاند ..ای کاش میشد از قفس تنگ حسرت و اندوه به آسمان آبی

 

آرزوها پر کشید و بر بالاترین قله ایثار و مهربانی آشیانه ساخت .ای

 

کاش میشد با ریشه هایی از ایمان یا شاخه هایی از اعتماد و یکدلی با

 

برگ هایی از تقوا و گلبرگ هایی از صفا و صمیمیت با هر چشمه ایی

 

از عاطفه و مهر ومحبت در میان بوستانی از گذشت ومهربانی و دور

 

از نامهربانی ها زندگی کرد

 

 

 

 

هميشه ميگن هر وقت دلت مي گيره و كسي را هم نداري كه باهاش

 

 حرف بزنی حرفاتو بنويس شايد اينجوري ارام بشي و يه ذره از

 

غصه هات كم بشه.حالا من هم همين كار را مي كنم اما نوشتن هم

 

 سخته .راستش مشكل اصلي اينه كه اينقدر دلم گرفته واحساس بدي

 

 دارم كه نمي دانم از كجا بايد شروع كنم و چي بنويسم . حتي اين

 

 روزها ديگه با خدا هم نمي تونم مثل سابق درددل كنم.

 

انگار براي خدا هم مهم نيست وبه حرفام گوش نمي ده

 

ولي قبلا كه با خدا درددل ميكردم خيلي اروم مي شدم

 

 و احساس مي كردم كه خدا منو درك ميكنه و به حرفم گوش ميده

 

برا همین همیشه حس غرور میکردم كه خدا منو دوست داره

 

 و به حرفام گوش میده اما نمي دونم برای چی خدا ديگه به حرفام

 

 گوش نمي ده وديگه به درد دلم گوش نمي ده . نمي دونم شايد هم

 

باهام قهر كرده و شايد هم ....

 

چقدر خوب بود وقتی كه با خدا حرف مي زدم و اون به حرفام گوش

 

 ميداد حس میکردم براش مهمم ... حتي ان مواقع دلم مي خواست

 

فرياد بزنم وبگم كه خدا چقدر من را دوست دارده و چقدر عاشق منه

 

 همونطور كه من دوستش دارم . ولي الان احساس مي كنم كه ديگه

 

 خدا هم منو دوست نداره يعني ديگه حوصله نداره كه به حرفام گوش

 

 بده. نمي دانم چرا؟ شايد اینکه غرق گناهم يا اينكه اونقدر شكايت اين

 

 دنيا و مردمش را كردم كه ديگه اين حرفا براش عادي شده و ديگه

 

 دلش نمي خواد به حرفام گوش بده

 

اخه مگه نميگن خدا از بنده هاش رو برنمیگردونه پس چرا ديگه

 

 هواي منو نداره . چرا وقتي ازش كمك ميخوام ديگه كمكم نمي كنه ؟

 

 چرا منو تنها گذاشته ؟ و هزار چرای بی جواب دیگه...

 

هر روز پشت پنجره موقع غروب دلم بدجوری میگیره..... از خودم

 

 میپرسم چرا دیگه صدام رو نمیشنوه ؟ چرا دیگه باهام حرف نمیزنه

 

 ؟ چرا با من اشتي نميكنه؟ چرا....

 

خدايا فقط یه فرصت ...فقط یه فرصته دیگه ازت میخوام

 

 

 

 

 

بی تو من رنگ های این سرزمین را بیگانه می کنم

بی تو رنگ های این سرزمین من را می ازارانند

بی تو اهوان  این صحرا گرگان هار من اند

بی تو کوه ها دیوان سیاه و زشت و خفته اند

بی تو من با بهار می میرم

بی تو من در عطر یاس ها می گریم

بی تو من با هر برگ باییزی می افتم

بی تو من در چنگ طبیعت تنها می خشکم

بی تو من مرگ را بژمردگی را نیستی را کینه را زشتی را نفرین

خشمگین خداوندی را

بی تو من در خلوت این صحرا

در غربت این سرزمین........

بی تو .....

 

 

 

 

من مسافرم

 

من یک مسافرم همین و بس

 

دیرگاهیست کوله بار خویش بسته ام

 

هرلحظه می روم تاعمردهم به باد

 

گویی جز این هنر ندارم به یاد.

 

دیریست شب از خاطرم نمی رود

 

گویی ستاره ایی بر من نمی دمد

 

هردم دراین کوره راه سنگلاخ عمر

 

با درد پیاله های خود شکسته ام...

 

امروز می روداز خاطرم دو چشم تو

 

دیگر شکسته ام هر آنچه رفت وبود وشد

 

دیگر چه  خواهم از افسون این سفر

 

من مانده ام با دو چشم مهربان تو.

 

 

 

 

 

 

میروم تا جایی که دیگر نپرس

 

میروم با کاروان اشقیا دیگر نپرس

 

میروم ای بی خبر از عشق ما دیگر نپرس

 

میروم تنها نگاری بی وفا دیگر نپرس

 

میروم با کوله بار خاطرات دیگر نپرس

 

میروم  با طعم تلخ قصه ها دیگر نپرس

 

میروم گلخانه را ویران کنم دیگر نپرس

 

میروم عشق تو را ویران کنم دیگر نپرس

 

میروم جان را به در آرم ز تن دیگر نپرس

 

میروم دل را رها سازم زغم دیگر نپرس

 

میروم مجنون و آواره شوم دیگر نپرس

 

میروم محمود میخانه شوم دیگر نپرس

 

 

افسوس

 

در تنهایی شکفتم

 

در تاریکی نهفتم

 

با سایه سخن گفتم

 

با عشق به خواب رفتم

 

از تو خبری افسوس

 

از تو گذری افسوس

 

با غربت دل ساختم

 

 

تنها و رها ماندم

 

حال خاکستری سردم

 

پاییزی و بی برگم

 

از تو خبری افسوس

 

از تو گذری افسوس

 

 

تو رفتی

 

تو چشمان مرا دیدی و رفتی

 

تو اشکای مرا دیدی و رفتی

 

به شبهای دلم تابیدی رفتی

 

تو تاریکی دلم دیدی و رفتی

 

تو حرف غم شنیدی و رفتی

 

تو قلبم را شکستی و رفتی

 

دل پزمرده ام دیدی و رفتی

 

ز خاک بسترم دامن کشیدی

 

تو پایان مرا دیدی و رفتی

 

 

زندگی

 

زندگی تلخی فردا و غم حال

 

زندگی حسرت دیروز من

 

زندگی خنجر آلوده به زهر

 

زندگی داشتن صندوقچه صبر

 

 

چرا؟

 

چرا باید فراموشت کنم عشق ؟

 

چرا باید که خاموشت کنم عشق ؟

 

چرا تقدیر من این چنین گشت ؟

 

که عشق از برایم آتشی گشت

 

بسوزاند کلبه و آشیانه دل

 

بمیراند عاشق سرگشته محمل

 

چرا حرف دلم بهرت یه قصرست ؟

 

چرا سوز دلم آه نگفته ست ؟

 

که تقدیرم رقم بر هجرتی زد

 

همی داغ جدایی بر دلم زد

 

نباشد بهر من بی تو نگاری

 

که دارم بی تو من فردای تاری

 

 

بی وفا

 

صدایت را به خاطر مسپارم

 

نگاهت را همیشه میستایم

 

نگفتی با صداقت حرف دلت را

 

ندیدی تو نگاه عاشقم را

 

نخواندی نامه بی خط دل را

 

نخواستی این دل بی کینه ام را

 

ندانستی که خون بر دل نشسته

 

زبیراه زمونه گشته خسته

 

تو گشتی با دلم غرق دورویی

 

خیال کردم که با من مهربونی

 

چه خوش بودم به حرفای دروغت

 

به عشق آن نگاه بی فروغت

 

ولی نقش تو بر دل مینگارم

 

تو را دست خدا می سپارم

 

 

اگه

 

 

اگه یه روز نگام نکنی

 

درو به روم وا نکنی

 

اگه یه روز نیای پیشم

 

میدونی که من آب میشم

 

میشم گریه مثل بارون

 

مثل دریچه ناودون

 

میخوام یه قصری بسازم

 

پنجرهاش رنگ چشای تو باشه

 

من باشم و تو باشی و یک شب مهتابی باشه

 

 

تا

 

 

تا دلی اتش نگیرد

 

حرف جان سوز نگوید

 

تا کسی عاشق نباشد

 

حرف معشوق نگوید

 

تا خدا چیزی نخواهد

 

حق مخلوق نباشد

 

تا سخن در دل نشیند

 

حرف مربوط که گوید

 

تنها

 

منو تنها نذار

 

رو قلبم پا نذار

 

به دیدن دلم

 

فقط بیا یه بار

 

خودم قربونیتم

 

یا جون جونیتم

 

میون عاشقا

 

منو نذار کنار

 

من اولین و آخرین خریدار اداتم

 

هنوز عاشق لحظه دیدار چشاتم

 

راضی نشو به مردن غرورم

 

دیدارتم اگر چه از تو دورم

 

 

در انتظار

 

منم این تشنه جام رهایی

 

منم بی تو در این دنیای فانی

 

تو ای زیباترین یارم کجایی

 

 

ندارم بی وفا از تو نشانی

 

 

زندگی

 

زندگی زخم و تو مرحم من

 

زندگی شوق گناه دل من

 

زندگی لذت بوئیدن تو

 

زندگی عطر وجود عاشقت

 

زندگی حسن نگاه صادقت

 

زندگی غم واسه نبودنت

 

زندگی شوق واسه رسیدنت

 

زندگی حرف دلت رو خوندن

 

شایدم حسرت و تنها موندن

 

زندگی شاید همش ساز و نواست

 

زندگی هر چی که هست باید که ساخت

 

 

ماه شب من

 

عشق تو در دل من نشسته

 

من و شب باز شدیم آشفته

 

روی تو ماه شب تار دلم

 

عشق تو نقش تمنای دلم

 

تو بیا بار دگر در بر من

 

تو بشو ماه شب محفل من

 

 

ناز من

 

تو گل بودی بدان من خوار گشتم

 

در این دنیا زهجرت زار گشتم

 

به جز تو خاطری بر سر نباشد

 

به جز تو بر دلم نقشی نباشد

 

گفتی از گردش گردون بنالم

 

کمی در دل سرای خون بسازم

 

تو ای پروردگار مهربانم

 

رسان یار مرا اندر کنارم

 

 

 

 

 

 

دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم دوستت دارم دوستت

 

دوستان گرامی لطفا نظر یادتون نره

با تشکر: مدیریت وبلاگ